Düşkapanındaki tiyatro kursu, haftada 4 saattir. 3 saati temel oyunculuk eğitimi, kalan 1 saati ise drama yöntemiyle işlenen teorik derstir. Amaç kişinin kendini tanıması ve aldığı rolle kişiliğini sentezleyebilmesidir. (Bunun için sıkça drama çalışmaları yapılır.) Sezon içinde yapılan ara gösterilerin yanı sıra, sezon sonunda sahnelenecek bir tiyatro oyunuyla kurs biter. Dileyen kursiyerler, sonraki sezonda Gösteri Gruplarına dahil olarak, eğitimlerine bir üst seviyeden devam ederler.

Sanatların içinde yaşama en yakın olan sanat, tiyatrodur. Bir anlamda hayatın provasıdır. Günlük yaşamda hepimize bir takım roller verilir. Anne, baba, arkadaş, kardeş, iş arkadaşı, müşteri… Bu rollerin dışına çıktığımız zamanlar çok azdır. Rolümüzün gerektirdiği şekilde yaşamaya başlarız. Rolümüzün oluşturduğu kalıbın içinde sıkışır kalırız. Sahne ise bir kürsü ve bu kalıpların kırıldığı yerdir. Yaşamdaki bir rolün oyununu oynadığımızda o rolü tekrar biçimleriz ve kürsümüzde sergileriz. Sergilenen, çözümlenen roller ise tekrar yaşamdaki rollere etki eder. Artık o rollerin kalıpları saçmalaşır. Gereksiz olanlar atılır, önemli bulunanların daha fazla üzerine gidilir. Bir bakıma böylece yaşamımızı da biçimleriz.

Büyük tiyatro adamı Bertold Brecht’in dediği gibi:

“Bütün sanatlar, en büyük sanat olan yaşama sanatına hizmet eder.”

Tiyatrocular, yalan söyleyemezler. Sahne çırılçıplak kaldığınız yerdir. Eğer kendinizi cesaretle ortaya atmazsanız, sahnede duramazsınız. Yalan söylerseniz, bir şeyleri saklıyorsunuz demektir. Oysa sahnede hiçbir şeyi saklayamazsınız. Biz sadece tiyatro kurallarına göre oyun oynarız.

Kırılgan, hassas insanların yaptığı bir sanat değildir. Eleştirilmeye açık, sınırlarını zorlamaya hazır, kendi kalıplarını kırabilecek insanlar ancak iyi oyuncu olabilirler. Oyuncunun “Ben bunu yapamam” deme hakkı yoktur.ŞANSI TANIR. Çok sosyal insanlar oldukları sanılır. Kendisiyle iletişim kuramayan kişi, oyunculuk yapamaz. Kendi kendisiyle konuşan delilerdendirler. Bunun için de sıkça kendileriyle kalma istekleri vardır.